...यसरी सम्भव भयाे नेपाली डाक्टरद्वारा नेपालमै पहिलाेपटक कलेजाे प्रत्याराेपण

मञ्जु टेलर मञ्जु टेलर
शनिबार, १९ फागुन, २०८०
डिजिटल संस्करण

नेपालमा विदेशी चिकित्सकको सहयोगविना सफल कलेजो प्रत्यारोपण गर्न नौ वर्ष लाग्यो

गत पुस २७ र माघ २६ मा पहिलोपटक विदेशी चिकित्सकको सहयोगविनै त्रिवि शिक्षण अस्पतालले प्रा.डा. रमेशसिंह भण्डारीको नेतृत्वमा दुईजनामा सफल कलेजो प्रत्यारोपण गर्यो । शल्य चिकित्सक, एनेस्थेसिया, नर्सिङलगायत ५० भन्दा बढी स्वास्थ्यकर्मीले १२ घन्टामा कलेजोको सफल प्रत्यारापण गरे । त्रिवि शिक्षण अस्पतालले यसअघि विदेशी चिकित्सकको सहयोगमा १० वटा बिरामीमा कलेजो प्रत्यारोपण गरेको थियो । त्रिविमा भारतको एपोलो अस्पतालका कलेजो प्रत्यारोपण विशेषज्ञसहितको टोलीले २०७६ जेठ १७ गते पहिलोपटक कलेजो प्रत्यारोपण गरेको थियो । यसपछिका शल्यक्रियामा भारतकै फोर्टिस अस्पतालका विज्ञले सहयोग गरेका थिए । उनै डाक्टर भण्डारीले कलेजो प्रत्यारोपण गर्दाका अनुभूति मञ्जु टेलरलाई सुनाएका छन् : 

नौ वर्षको मिहिनेतले दिलाएको सफलता 

त्रिविमा पहिलोपटक सन् २०१९ मा कलेजो प्रत्यारोपण गरिए पनि २०१५ जनवरीदेखि नै मैले कलेजो प्रत्यारोपणको तयारी थालेको थिएँ । २०१४ मा अस्ट्रेलियाको मेलबर्नबाट कलेजो प्रत्यारोपणको तालिम लिएर फर्केपछि शिक्षण अस्पतालमा तयारी थालेको थिएँ । अस्पतालमा कलेजो प्रत्यारोपणका लागि चाहिने उपकरण, चिकित्सक र अन्य स्वास्थ्यकर्मी जुटाउन चार वर्ष लाग्यो । यो अवधिमा शल्यक्रियाका लागि उपयुक्त अप्रेसन थिएटर र उपकरणका लागि बजेट ल्याउन कलेजो प्रत्यारोपण, दाता र बिरामी निको हुने अवधिभर आवश्यक पर्ने कम्तीमा ५० देखि ६० जना स्वास्थ्यकर्मीको टिम बन्यो ।

आठदेखि १० वटा शल्यक्रियापश्चात् विदेशी विशेषज्ञ चिकित्सकको सहयोगविनै प्रत्यारोपण गर्ने तयारी थियो । त्यहीअनुसार योजना बनाएर अघि बढेका हौँ । सधैँ अन्य चिकित्सकको सहयोगबाट नेपालमा सबै बिरामीलाई सेवा दिन सकिँदैन, हामी आफैँ तयार हुनु आवश्यक थियो । यो तयारीका लागि आठदेखि नौवटा शल्यक्रियामा विशेषज्ञ चिकित्सकको सहयोग काफी थियो ।  

विदेशी विशेषज्ञको सहयोगमा भएको अन्तिम प्रत्यारोपणपश्चात् नै हामीले मेरो नेतृत्वमा अर्को प्रत्यारोपणको तयारी गरिरहेका थियौँ, जसका लागि सात महिना लाग्यो । प्रत्यारोपणका लागि नुवाकोटका एक पुरुषको स्वास्थ्य परीक्षणपश्चात् शल्यक्रियाको तयारी थालियो । शल्यक्रियाका लागि सबै स्वास्थ्य परीक्षणमा अनुकूल देखिएपछि बिरामीको श्रीमतीबाट कलेजो लिएर प्रत्यारोपण गरिएको थियो ।

शल्यक्रिया मात्रै गरेर पुग्दैन, बिरामी निको भएर घर पठाउन सके मात्रै प्रत्यारोपण सफल हुन्छ । शल्यक्रियाको समयमा जटिलता खासै देखिएनन् । तर, बिरामीलाई शल्यक्रियापश्चात् आइसियूमा राखिने अवधिमा भने केही जटिलता देखिए । कलेजो दातालाई भने १० दिनमा डिस्चार्ज गरीयो, बिरामी पनि तीन हप्तामा पूर्ण रूपमा निको भएपछि डिस्चार्ज गरियो । 

नेपालमा पनि कलेजो प्रत्यारोपण गर्न सकिन्छ र भन्ने आमधारणा थियो, प्रत्यारोपण सुरु गरेपछि पनि आफैँले गर्न सकिएला र भन्ने शंका थियो । तर, बिस्तारै शल्यक्रिया सफल हुँदै गएपछि अस्पतालमा उपलब्ध जनशक्ति र उपकरणको आधारमा आफैँ गर्न सकिन्छ भन्ने आत्मविश्वास भयो । नेपालमा विदेशी चिकित्सकको सहयोगविना सफल कलेजो प्रत्यारोपण गर्न हामीलाई नौ वर्ष लाग्यो । 

१३ घन्टासम्मको शल्यक्रिया 

शल्यक्रियामा सहभागी अन्य चिकित्सक र स्वास्थ्यकर्मीमा पहिले र अहिलेको शल्यक्रियामा फरक अनुभव थिएन । तर, मेरो नेतृत्वमा शल्यक्रिया भइरहेको भएर मलाई भने यसको ‘आउटकम’ कस्तो हुने हो भन्ने डर थियो । शल्यक्रियापश्चात् बिरामी र दाताको स्वास्थ्य अवस्थालाई लिएर मलाई डर लागिरहेको थियो । दोस्रो व्यक्तिको शल्यक्रिया गर्दा केही आत्मविश्वास भए पनि ‘आउटकम’बारे सोच्दा डर लाग्ने रहेछ । शल्यक्रिया सफल भएन भने आममानिसमा गलत म्यासेज जान्छ कि, प्रत्यारोपणका लागि बिरामीले विश्वास गर्दैनन् कि भन्ने डर मनमा लागिरहेको थियो । तर, हामीले आफ्नो तर्फबाट पूर्ण तयारी गर्यौँ । 

कतिन्जेल अर्काको सहयोगमा मात्रै प्रत्यारोपण गर्ने भन्ने विषय पनि थियो । १० वटा प्रत्यारोपणपश्चात् हामीले आफैँ गर्न सक्छौँ भन्ने विश्वास आइसकेपछि सधैँ डिपेन्डेन्ट भएर पनि काम थिएन । साथै शल्यक्रियाका लागि हामी पूर्ण तयारीमा रहेकाले समेत आफैँ प्रत्यारोपण गर्ने विश्वास बढेको थियो । तर, टिमवर्कबाट मात्र यो सम्भव भएको हो । 

टिमवर्कको उपयुक्त उदाहरणको रूपमा कलेजो प्रत्यारोपणलाई दिइने गरिन्छ । अस्पतालमा एउटा कलेजो प्रत्यारोपण सफल बनाउन ५० देखि ६० जनासम्म स्वास्थ्यकर्मी एकै समयमा सक्रिय रहनुपर्यो । मसँग १६ जना सर्जिकल टिम छ । तीनदेखि चारजना एनेस्थेसियाका चिकित्सक एकैपटक काम गरिरहेका हुन्छन् । दुईदेखि तीनजना हेपाटोलोजीका चिकित्सक, आइसियूका लागि आठदेखि १० जना, अन्य तीनदेखि चारजना रेडियोलोजिस्टहरूको टिमले प्रत्यारोपणमा प्रत्यक्ष काम गरिरहेको छ, जुन मुख्य टिमभित्र पर्छ । यसबाहेक बिरामीको स्वास्थ्य अवस्थाअनुसार कार्डियोलोजिस्ट, छातीसम्बन्धी समस्याका लागि चिकित्सक आदिलगायत गरी चिकित्सकहरू मात्रै प्रत्यारोपणको समयमा ४० जना संलग्न हुन्छन् । यसबाहेक शल्यक्रियादेखि बिरामी डिस्चार्ज हुँदासम्म नर्स र अन्य स्वास्थ्यकर्मी गरी प्रत्यारोपण सफल बनाउन ५० भन्दा बढी स्वास्थ्यकर्मी सहभागी हुन्छन् ।

सामान्यतया कलेजो दातालाई दुई दिनसम्म आइसियूमा राखेर नर्मल वार्डमा सारिन्छ, त्यसपछि १० दिनको अन्तरालमा डिस्चार्ज गरिन्छ । यस्तै बिरामीलाई भने एक हप्तासम्म आइसियूमा राखेर त्यसपश्चात् प्रत्यारोपणका लागि छुट्याइएको वार्डमा सारिन्छ । अन्य संक्रमणबाट बचाउन सामन्यतया बिरामीलाई छुट्टै वार्डमा राख्ने गरिन्छ । बिरामीको स्वास्थ्य अवस्था सुधार आएपछि दुईदेखि तीन हप्तामा डिस्चार्ज गरिन्छ, तर वर्षाैंसम्म नियमित फलोअपमा बस्नुपर्ने हुन्छ । 

बिरामीलाई अन्य औषधिका साथै एन्टी रिजेक्सन औषधि दिइने गरिन्छ, प्रत्यारोपण गरिएको कलेजो शरीरले रिजेक्सन नगरोस् भन्नका लागि यो औषधि दिइन्छ । तर, जीवनभर प्रयोगमा ल्याउनुपर्ने यो औषधिले शरीरको प्रतिरोधी क्षमता कम गर्छ । त्यसैले प्रत्यारोपण गरेका बिरामीले संक्रमणबाट बच्न विशेष ख्याल राख्नुपर्ने सल्लाह दिन्छौँ ।

कलेजो प्रत्यारोपणले जुराएको पूर्वाधार

कलेजो प्रत्यारोपणका लागि गरिएको तयारीले प्रत्यारोपण मात्रै नभएर कलेजोका अन्य जटिल शल्यक्रियाका लागि समेत सहज बनाएको छ । प्रत्यारोपणका लागि छुट्याइएको अप्रेसन थिएटरदेखि उपकरण र जनशक्तिले कलेजोका अन्य जटिल खालका समस्याको समाधान पनि निकालेको छ । हाल प्रत्येक महिना कलेजोका दुईदेखि तीनवटासम्म जटिल शल्यक्रिया गरिरहेको छु । साथै अन्य शल्यक्रिया नियमित भइरहेका छन् । प्रत्यारोपणका लागि सिकेका ज्ञान, सीपले अन्य शल्यक्रिया र उपचारमा पनि सहयोेग भइरहेको छ । जुन अनुभवले प्रत्यारोेपणमा पनि आत्मविश्वास बढिरहेको छ । 

प्रत्यारोपणको तयारीका लागि बिताइएको चार वर्ष र सुरु गरेपश्चात्को पाँच वर्षमा गरिएका १० वटा शल्यक्रियाले मात्रै आफैँ प्रत्यारोपण गर्ने आत्मविश्वास दिलाएको होइन । प्रत्येक साना–ठूला कलेजोका शल्यक्रिया र त्यसमा चिकित्सकहरूसँगको समीक्षा, छलफल, तालिमलगायतले आजको अवस्थामा पुर्याएको हो । 

मासिक एकजनामा प्रत्यारोपण गर्ने लक्ष्य
नेपालमा सरकारी अस्पतालमा कम खर्चमा प्रत्यारोपण नियमित गराउन सके धेरै बिरामीले सहज सेवा लिन सक्छन् । किनभने भारतमा समेत सरकारी अस्पतालमा नियमित सेवा भइरहेका छैनन्, निजी अस्पतालमा प्रत्यारोपणका लागि करोडौँ पैसा खर्च गर्नुपर्ने बाध्यता छ । तर, प्रत्यारोपण सेवा सुरु गरिसकेपछि पनि वर्षमा दुइटा मात्रै प्रत्यारोपण भए । अस्पतालमा हाल उपलब्ध उपकरण, जनशक्तिबाट प्रत्येक महिना एकजनामा कलेजो प्रत्यारोपण गर्ने लक्ष्य राखिए पनि पछिल्लो पाँच वर्षमा १० वटा मात्रै प्रत्यारोपण गरिएका हुन् । 

पछिल्लो दुई वर्ष कोभिड महामारीका कारण काम अघि बढ्न सकेन । प्रत्यारोपण सेवा सुरु भइसकेपश्चात् पनि नेपालमै कम खर्चमा प्रत्यारोपण गर्न सकिन्छ भन्ने विषयमा आममानिसमा अझै जानकारी नहुँदा नियमित हुन नसकेको हो । यस्तै, नेपालका चिकित्सकमाथि विश्वास नहुँदासमेत अधिकांश बिरामी भारत गइरहेका छन् । अब, नेपाली चिकित्सकले नै शल्यक्रिया गर्न थालेपछि आममानिसले सेवा लिन सक्छन् । तर, हामीसँग भएका जनशक्ति र पूर्वाधारको आधारमा अहिले प्रत्येक महिना एकजनामा कलेजो प्रत्यारोपण गर्न सक्षम भइसकेका छौँ । 

सम्पादकको रोजाइ

सुझावित समाचार